Yörük terimi, Osmanlı İmparatorluğu'ndan günümüze kadar uzanan bir geçmişe sahip olan göçebe Türk topluluklarını tanımlamak için kullanılan bir kelimedir. Türklerin Orta Asya'dan Anadolu'ya göçleri sırasında, yerleşik hayata geçmeyip dağlık ve kır bölgelerinde yaşayan bu halk, kendilerine özgü kültürel özellikler geliştirmiştir.
Yörükler, geleneksel yaşamlarını sürdürerek, tarım ve hayvancılıkla geçimlerini sağlamışlardır. Özellikle koyun ve keçi yetiştiriciliği, onların ekonomik faaliyetlerinin temelini oluşturur. Bu ifade, Yörüklerin göçebe yaşam tarzlarını sürdürme nedenlerinden birisidir. Ayrıca, Yörük kültürü, zengin bir folklor, müzik ve el sanatları ile de dikkat çeker. Yörüklerin akşam ateş etrafında toplandıkları anlar, şarkılar ve hikâyeler ile doludur.
Yörükler, mevsimlere bağlı olarak göç ederler. Kış aylarında daha sıcak olan alanlara, yazın ise serin dağlık bölgelere yönelirler. Bu ifade, onların doğayla olan derin bağlantısını ve hayatta kalma becerilerini gözler önüne serer. Yörükler, kırsal yaşam tarzı ve sosyal dayanışma ile topluluk bağlarını güçlendirmişlerdir. Bu yaşam tarzı, günümüzde bile birçok Yörük topluluğu tarafından yaşatılmaktadır.
