"Tabi" kelimesi, Türkçede "doğa" veya "doğal" anlamına gelir. Bu ifade, hem somut varlıkları hem de soyut kavramları tanımlamak için kullanılır. Doğanın varlıkları, insan yapımı olanlardan ziyade, kendiliğinden oluşmuş ve insan eli değmemiş canlı ya da cansız varlıkları ifade eder. Doğal güzelliklerin yanı sıra, insanın doğayla olan etkileşimini de kapsar.
Türkçede "tabi" ile "tabiat" terimleri sık sık birbirinin yerine kullanılsa da, "tabiat" kelimesi daha geniş bir kavramı ifade eder. Tabiat, doğanın tüm dinamiklerini; canlılar, çevre, ekosistem ve iklim gibi çeşitli unsurları içerirken, tabi ifadesi daha çok bu unsurların kendiliğinden oluşunu vurgular. Örneğin, tabi yerler, insan dokunuşu olmaksızın oluşmuş doğal alanlardır.
İnsan ve tabi arasında karmaşık bir ilişki bulunmaktadır. İnsanlar, tarih boyunca doğanın sunduğu kaynaklardan faydalanmış; fakat aynı zamanda doğayı tehdit eden faaliyetlerde de bulunmuşlardır. Bu nedenle, tabi kavramı, sürdürülebilir yaşam prensiplerinin önemini vurgulamakta; doğanın korunması gerektiğini hatırlatmaktadır. Doğa ile uyum içinde bir yaşam sürdürmek, hem bireyler hem de toplum için önemli bir sorumluluktur.
