Görelik, fizik ve felsefede, olayların veya olguların belirli bir referans çerçevesine bağlı olarak değiştiğini ifade eden bir kavramdır. Bu terim, Albert Einstein'ın görelelik kuramlarıyla popüler hale gelmiştir. Görelik, hem özel görelik hem de genel görelik şeklinde iki ana başlık altında incelenir.
Özel görelik, 1905 yılında Einstein tarafından geliştirilen bir teoridir. Bu teori, ışık hızının evrende sabit olduğunu ve bir nesnenin hızının artmasıyla zamanın ve uzunlukların nasıl değiştiğini açıklar. Örneğin, yüksek hızda hareket eden bir nesnenin zaman geçişi, durgun bir gözlemciye göre daha yavaş olur. Bu durum, zamanın göreceli olduğunu gösterir.
Genel görelik ise 1915 yılında Einstein tarafından geliştirilen bir teoridir. Bu teori, yerçekiminin uzay-zamanın eğilmesiyle ilgili olduğunu öne sürer. Kütleli cisimlerin varlığı, çevresindeki uzay-zaman dokusunu bükerek, diğer cisimlerin bu bükülme etrafında hareket etmesine neden olur. Böylece yerçekimi, uzay-zamanın geometrik bir özelliği olarak tanımlanır.
Görelik, modern fiziğin temel taşlarından biri olup, uzay, zaman ve madde arasındaki ilişkileri derinlemesine anlamamıza yardımcı olur. Bilim dünyasında köklü değişimlere yol açmış ve evrene dair anlayışımızı geliştirmiştir.
