Getto, tarihsel olarak belirli bir etnik veya sosyal grubun yoğun olarak yaşadığı, genellikle dışarıdan gelen baskılar sonucunda izole edilmiş bölgeleri tanımlamak için kullanılan bir terimdir. Bu kavram, köken olarak İkinci Dünya Savaşı döneminde, Yahudi nüfusunun zorla yerleştirildiği bölgelerle ilişkilendirilmiştir. Ancak günümüzde getto, daha geniş anlamda herhangi bir sosyal ya da ekonomik sebepten ötürü marjinalleşen toplulukları tanımlamak için kullanılmaktadır.
Getto kelimesi, İtalyanca "ghetto" kelimesinden gelmektedir ve esasta bir yerleşim alanını ifade eder. İlk getto, 1516 yılında Venedik’te inşa edilmiştir ve Yahudi topluluğunun yaşaması için ayrılmıştır. Daha sonra bu tanım, dünya genelinde farklı topluluklar için de kullanılmaya başlamıştır.
Günümüzde "bu ifade", özellikle büyük şehirlerde yoksul grupların yaşadığı mahalleleri tarif ederken kullanılmaktadır. Getto bölgelerinde yaşayan bireyler genellikle sınırlı ekonomik fırsatlar, eğitim olanakları ve sosyal hizmetlere erişim eksiklikleri ile karşı karşıya kalmaktadır. Bu durum, getto topluluklarının sosyoekonomik durumunu olumsuz yönde etkileyerek, genel yaşam kalitesini düşürmektedir.
Sonuç olarak, getto kavramı yalnızca bir yerleşim yeri olmanın ötesinde, sosyal adaletsizliğin ve ayrımcılığın bir yansıması olarak bugün de önemini korumaktadır.