Edilgin, dilbilgisi terminolojisinde sıkça kullanılan bir terimdir. Genel anlamda, edilgin yapı, bir eylemin özne tarafından değil, özneye yönelik olarak gerçekleştiği durumları ifade eder. Yani, eylemin özne tarafından değil, özne üzerinde etki eden bir nesne tarafından gerçekleştirildiğini belirtir.
Türkçede edilgin yapı, genellikle "-il" veya "-in" ekleri ile oluşur. Örneğin, "yazmak" fiilinden "yazılmak" fiiline geçiş yapılırken, özne kendini pasif bir durumda bulur. Bu ifade, cümlede öznenin eylemi gerçekleştiren değil, eyleme maruz kalan olduğunu gösterir.
Edilgin yapı, günlük dilde farklı örneklerle karşımıza çıkar. "Kitap okundu" cümlesinde "kitap" öznesi, eylemi gerçekleştiren değil, eyleme maruz kalan bir varlıktır. Başka bir örnek ise "Kapı açıldı" ifadesidir. Burada "kapı", açma eylemini gerçekleştiren bir özne değildir.
Edilgin yapı, yazılı ve sözlü ifadelerde vurgunun nasıl değiştiğini göstermesi açısından önemlidir. Duyguların ve deneyimlerin aktarımında, edilgin ifadenin kullanımı, anlatımın derinliğini artırabilir. “Bu ifade” dilde pasif niteliği vurgulamak ve okuyucuya ya da dinleyiciye eylemin etkisini hissettirmek için sıklıkla tercih edilir.